Har Ishda Bir Hikmat Bor

Har Ishda Bir Hikmat Bor

Kuni kecha O’zbekiston Mil­liy terma jamoasi 2014-yilda Braziliyda bo’lib o’tadigan Jahon Chempi­onati so’nggi sar­alash bosqi­chin­ing 1-o’yinida Eronni qabul qildi. Bu uchrashu­vni salkam 9 oy kut­dik. Tog’ri raqib kim­lig­ini Fevral oyida bil­gandik lekin IV-bosqichga mud­dati­dan ilgari chiqqa­n­i­miz­dayoq bu uchrashu­vni bar­chamiz inti­zor­lik bilan kuta bosh­la­gandik. Hozir sta­tis­tikalar bilan boshin­gizni og’ritib o’tirish niy­a­tim yo’q. Ha, shu payt­gacha dast­labki raun­dni g’alaba bilan bosh­lash nasib qil­ma­gan; bu safar ham shu qora an’anadan qutu­lol­madik. Lekin bu haqiqat­dan ham biz uchun shun­cha­lik yomonmi? Quyida bu savolga noan’anaviy rav­ishda yon­dashishga harakat qilib ko’raman.

Bir­inchi­dan, o’yin biz uchun qiyin bosh­langani bilan baribir 1-taymning o’rtalariga kelib yig­it­larimiz ancha o’zlarini qo’lga olib Eron­lik­lar jarima may­don­chasida yaxshig­ina vaziy­at­larga ega bo’lishdi. O’yinga batafsil to’htalib o’tirmoqchi ham emas­man, men­dan oldin bir necha O’zbek sport por­tal­lar­idagi pro­fes­sional qalami o’tkir akalarimiz bu mavzuni to’liq ochib berishdi va xat­toki mavzuni siyqasi ham chiqib ketdi. Yuqorida ayt­gan­imdek bu mag’lubiyat biz uchun qan­day ahamiy­atga ega ekan­ligiga urg’u bermo­qchi­man xolos. Amalda mag’lubiyat o’z ta’sirini juda tez ko’rsata bosh­la­gani rost: shu payt­gacha Vadim Kar­len­ovichni ko’kka ko’targanlar bir zumda yerga urishdi. Nima emish, Abramov iste’foga chiqsin baribir jamoaga foy­dasi tegmayapti. Muxlis­lar, fut­bol mut­tasad­di­lari bu mag’lubiyatni yurak­lar­iga juda yaqin olishdi va holatga kuchli reak­siya bildirishdi. Ozgina shasht­lar­i­dan tushib 1–2 kun qaror chiqar­ish­dan o’zlarini tiyib tur­ish­ganda balki bu o’zgarishlar bo’lmasdi lekin har narsada hik­mat bor deydilar.

4-iyun tong­gida ukam­dan qo’ng’iroq bo’ldi, www.uff.uz saytida Vadim Abramov o’z ariza­siga ko’ra ish­dan ket­gani va uni o’rnini O’zbek Maradonasi nomini olgan Mir­jalol Qosi­mov egal­la­ganini aytdi. To’g’risini ayta­man shokka tushib qoldim. Abramov uchun hafa bo’ldim, ichim­dan bir ovoz “shoshilmadik­mikin” desa, bir tomon­dan Qosi­mov uchun hur­sand bo’ldim. Bu insonni bar­chamiz teng hur­mat qil­amiz. Vatan mux­ab­bati Mir­jalol akada boshqa fut­bol mutax­as­sis­lar­dan ko’ra ustun­roq. Ayt­mo­qchi­manki, murab­biy almashu­viga mani fikrim ney­tral. Abramov qol­ganida ham hur­sand bo’lardim, Qosi­mov kelsa ham qat­tiq havotir­lan­ganim yo’q. Bugungi maqola bu mavzuni ham yorit­maydi, gap umu­man boshqa joyda.

Yuqorida mashxur ibo­rani aytib o’tdim: “Hamma narsada ham hik­mati bor”. Biror narsaga erishol­madikmi demak hafa bo’lishga, o’zimizni koy­ishga biroz shoshilmay­lik, chunki hech narsa bejizga bo’lmaydi. Hozir ba’zi muxlis­lar mani yoz­gan­larimni o’qib tushu­n­ish­mas, ahir 3 ochko­dan o’z uyimizda maxrum qil­ish­gani qan­day qilib naf keltirishi mumkin? Qani hozirgi vaziy­atni yaxshi­lab analiz qilaylikchi…

Tasavvur qil­ing, Odil Ahme­dovn­ing 72-daqiqada urgan goli ino­batga olindi va g’alaba qozondik. Vadim Abramovn­ing obro’si yanada ko’tarilar edi. Va eng mux­imi mud­hish an’ana bar­taraf etilib, 3 ochkoga ega bo’lardik. Key­inchi? Agar xabaringiz bo’lsa, Livan o’z uyida Qatarga uchrashu­vni boy berdi, va 8-iyun kuni Bayrutda ketma-ket 2-uy o’yinini bizn­ing jamoaga qarshi o’tkazadi. Livan o’z muxlis­lari ko’z oldida 2-bor mag’lubiyatga uchra­maslik uchun tish-tirnog’i bilan harakat qil­ishadi. Va kamida 1 ochko olishga shay, bu aniq ammo endi vaziyat boshqa. O’zbekiston mag’lubiyatga uchradi, Qatar Livanni yer tish­latdi va Livan guruhda out­say­der deb qar­al­gan jamoa. Buni Qosi­mov ham , fut­bolchi­lar ham yaxshi tushu­nib tur­ishibdi. Eronga ohirgi sekund­larda tor­tiq qilin­gan 3 ochko Livanda qay­tarib olin­ishiga shubha yo’q. Agar tasavvur qil­ga­n­i­mizdek, bizn­ing gol ino­batga olinib g’alaba qozon­ga­n­i­mizda bizga Livanda g’alaba erishish mak­si­mal vaz­ifa hisoblan­mas va oxir oqi­bat Livan biz­dan kamida 2 ochkoni tortib olgan bo’lar edi. 2 tur­dan keyin 4 ochkoga ega bo’lardik, lekin hozirgi nazariya bo’yicha 2 turda 3 ochko jamg’aramiz. “Ho’sh, buni nimasi yaxshi?” dey­ishga shoshilmang, analiz davom etadi.

Tasavvur qil­ing Odil Ahme­dov goli ino­batga olindi va biz 3 ochko to’pladik, Livan tish-tirnog’i bilan kurashdi va 1 ochko­dan bo’lishib oldik. Lekin shu yil­ning 14-Noyabrida Eron jamoasi o’z uyida Toshkentda yo’qotilgan 3 ochko uchun o’ch olish­lari haqiqatga yaqin­roq bo’lardi va tepada sanab o’tilgan 3 ta o’yindagi to’plagan ochko­larimiz 4 taligicha qolardi. Yana hozirgi hola­timizga qay­tamiz. Mag’lubiyatni unutish uchun fut­bolchi­larimiz Livanda 3 ochko­lik bo’lib qay­tadi, lekin bu qaqshatqich zarba bat­ta­mom unutil­ishi uchun 14-Noyabry kuni Eron­dan o’z muxlis­lari ko’z o’ngida 3 ochkoni tortib olish suv va havodek zarur. Balki ba’zi muxlis­lar bunga shubha ortidan qarashar, lekin tan olay­lik, Eron toshkentdagi o’yini bilan yaralan­gan sherni to’htatib qol­ishi amri­maxol. Agar fut­bol bu psixologiyaga cham­bar­chas bog’liqligiga ishon­san­giz unda, kechagi boy beril­gan 3 ochko bizda 3 ta o’yindan keyin 6 ochko bo’lib qaytishiga ishona­siz (orada yana 2 ta o’yin bo’lib o’tadi lekin ularga to’htalib o’tirmaymiz). Demak, mag’lubiyatdan to’g’ri xulosa chiqaray­lik, va bu o’yinni alamli onini unut­ma­gan holda kela­jakka umid bilan boqishda davom etay­lik, zero 1-o’yinda hakam xatosi bilan boy beril­gan 3 ochko ohir-oqibat bizga Braziliya eshik­lar­ini ochib bersin, xar bir ishda hik­mat bor, azizlar.

Boshqalar ham bil­ishi kerak!